ขอบพระคุณพระเดชพระคุณหลวงพ่อ
ที่ทำให้พบกับธรรมมะของพระพุทธเจ้า ที่ทำให้ได้ชีวิตใหม่ หากไม่ได้ปฏิบัติกรรมฐาน ก็ไม่รู้ชีวิตจะเป็นอย่างไร
คงไร้จุดหมาย และไม่มีที่พึ่ง อาจจะท้อและตัดสินใจที่จะหายไปจากโลกนี้อย่างไร้ความหมาย
ขอบคุณพ่อกับแม่
ที่ให้หนูได้เกิดมาทำความดี ที่เลี้ยงดูหนูมาอย่างดี
ขอบคุณอาน้อย
ที่ทำให้หนูได้เรียน ได้อยู่หอดีๆไม่ลำบากให้หนู ได้กินของดีๆ มีเสื้อผ้าสวยๆใส่ สอนให้หนูอดทนและพึ่งตัวเองได้
ขอบคุณแม่เหนียง
ที่ทำให้หนูได้เรียนสูงๆ ขอบคุณที่ให้ความรักกับหนู เหมือนหนูเป็นลูกอีกคนหนึ่ง
ขอบคุณตากับยาย
ที่ชอบพาหนูไปวัด และทำกับข้าวอร่อยๆให้กินตลอด
ขอบคุณญาติพี่น้อง
ที่ทำให้เราเป็น"เปรียบยอดยิ่ง"ที่อบอุ่น
ขอบคุณน้องชาย
ที่ทำให้รู้จักแบ่งปัน และนึกถึงคนอื่น
ขอบคุณครู
ที่ทำให้หนูได้มีวิชาความรู้ติดตัว สามารถนำไปเลี้ยงชีพและช่วยเหลือผู้อื่นได้
ขอบคุณอาจารย์วันชัย
ที่ให้หนูได้มีโอกาส เขียนเรื่องราวดีๆ เพื่อเป็นประโยชน์แก่ผู้ที่สนใจ
ขอบคุณเพื่อน
ที่คอยอยู่ข้างๆไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ขอบคุณที่ปารถนาดีต่อกัน
ขอบคุณอาพงศ์
ที่เมตตาหนู
ข้าพเจ้ารู้สึกอนุโมทนาบุญเป็นอย่างยิ่ง หากบทความของข้าพเจ้าเป็นประโยชน์แก่ผู้อ่าน และทำให้ท่านผู้อ่านเกิดความศรัทธาในพระพุทธศาสนา
จนน้อมนำธรรมมะเข้ามาในชีวิตของตัวเอง ข้าพเจ้าปราถนาเป็นอย่างยิ่งว่า ก่อนจะจากโลกนี้ไป จะต้องสร้างคุณงามความดีให้แก่ตนเอง และทำประโยชน์ให้กับเพื่อมนุษย์
อยากเป็นคนที่สามารถสอนธรรมมะให้คนอื่นได้ และชี้นำให้เขาพบกับพระธรรม พบหนทางดับทุกข์ได้ สาธุ